Modillons

Modillons zijn kleine consoles onder een gootlijst of gevelverspringing (uitbouw). Ze verschillen van korbelen door het feit dat ze veelal gesculpteerd zijn.
Dergelijke gesculpteerde consoles zijn erg typisch en veel voorkomend in de romaanse kerkenbouw. Het lijken oorspronkelijk heel sober vorm gegeven gestilleerde figuren te zijn: menselijke hoofden, dieren (varken, kat, hond), mythologische dieren, vormen naar bladeren en planten, geometrische vormen. In de tijd evolueren ze tot steeds grimmiger karikaturen hetzij meer uitgewerkte figuurvoorstellingen. De detaillering van de modillons en hun verwering hebben vanzelfsprekend ook te maken met de soort gebruikte natuursteen. Wanneer die van het type graniet of vulkanisch gesteente was, waren de voorstellingen eerder eenvoudig en sober. Gebruikte zandsteen was dan weer veel gevoeliger voor de tand des tijds. Kalksteen was een dankbaar zacht materiaal wat geleid heeft tot meer gedetailleerde/versierde vormgeving.
 
   
De modillons waren dan ook functionele onderdelen met een in de tijd toenemende expressiviteit. Hadden ze een bedoeling? Heel wat mensen hebben reeds gepoogd een analyse te maken van individuele modillons. Maar was er geen rode draad in het gebruik? Waarom expressieve, vaak afschrikkende grimassen uitbeelden?
Er bestaat nog geen eensgezindheid over de mogelijke bedoeling van de voorstellingen, maar allicht waren ze apotropaeïsch (bezwerend/beschermend).
   
Vele modillons lijken inderdaad afschrikwekkend of de duivelse krachten onbevreesd aanstarend... Ze zijn toch wel heel erg expressief om alleen maar decoratie te zijn of uiting van de creativiteit van de steenkapper.