Vestingstelsels


Door het toenemend gebruik van kanonnen bleken middeleeuwse stenen versterkingen erg kwetsbaar. Vandaar dat versterkingen werden aangelegd met grachten en wallen.
 
Het Italiaans Vestingstelsel (vroege vorm met lange courtines en kleine bastions) werd onder impuls van de tachtig-jarige oorlog en het gebruik van kanonnen verbeterd tot het:

Oud Nederlands Vestingstelsel (De wallen en bastions waren geheel van aarde, omgeven door brede, natte grachten en konden de door de vijand afgevuurde kogels smoren, de bastions bevatten geen kazematten, de flanken van de bastions stonden loodrecht op de wallen en de bastions beschikken niet over orreillons).
Ontwerpers: Simon Stevin (ontwerp), Adriaen Anthonisz (perfectioneren van het oud-Nederlands vestingstelsel), verder: Christian Otter en Adam Freitag.

Dit stelsel wordt einde 16de eeuw verbeterd tot het Nieuw Nederlands Vestingstelsel (door Menno van Coehoorn - met aangepaste bastions).